«صد سال تنهایی» بی‌شک یکی از تاثیرگذارترین رمان‌های قرن بیستم و از شاهکارهای ادبیات آمریکای لاتین است که شهرت جهانی گابریل گارسیا مارکز را رقم زد. این کتاب که با زبانی شاعرانه و شیوه‌ای نوین در روایت نوشته شده، داستان زندگی هفت نسل از خاندان بوئندیا را در روستای خیالی «ماکوندو» روایت می‌کند. این رمان با تلفیق واقعیت و خیال (رئالیسم جادویی)، به بررسی تنهایی انسان، چرخه‌های تاریخی و سرنوشت محتوم می‌پردازد و به پاس خلق چنین اثری، مارکز در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.